Myndasíða Gylfa

Blogg, Photos, Travelstories, videos

Færslur: 2009 Apríl

17.04.2009 18:20

Páskarnir 2009 Mögnuð vika

Páskarnir 2009  7-12. apríl (mögnuð vika)
Páskavikan var með þeim minnisstæðustu hjá mér þó ég leitaði mörg ár aftur í tímann.  Það má segja að maður hafi verið að frá upphafi vikunnar og alla daga yfir páskana.

Förum aðeins yfir þetta en:
7. apríl fór ég í hefðbundna þriðjudagsgöngu með Toppförum.  Var haldið í Grindarskörð sem eru rétt sunnan skíðasvæðisins í Bláfjöllunum.  Gengið var frá skála SVFÍ sem er við vegin inní Hafnafjörð gengt Helgafelli.  Gengið var til suðurs að Grindarskörðum sem einnig hluti af gamalli gönguleið frá Selvogi og inní Hafnarfjörð.  Mjög skemmtilegar upplýsingar um leiðina má finna á síðunni Ferlir.is .
Gengið var eftir vel troðinni gönguslóð merktri af stikum og vörðum.  Leiðin er mjög greiðfær og á köflum eins og malbikuð.  Auðvitað er margt að skoða í hrauninu og fullt af skútum og hraunmyndunum og eflaust leynast þar hellar.

Eftir að haf klifrað upp Grindarskarðið sjálft í fínni snjóbrekku var klöngrast uppá næsta tind til vesturs.  Nokkuð bratt klifur og þegar ofar dró kom hvít slikja þoku yfir okkur sem maður furðaði sig á enda ekki nokkurt vindur í lofti.  Nokkrar mínútur í nesti og svo áfram niður sunnan megin á eftir Erni sem fann þar nýja leið, ekki greiðfæra en þó færa.

Þá mátti sjá glitta í Kóngsgil til suðurs er þokunni létti aðeins.Eftir þægilegt rölt til baka komu nokkrir dropar á bílastæðinu til að staðfesta að við hefðum komist í fyrstu sumarferðina án roks og rigningar.  Sjá myndir á myndasíðu oghér.

Miðvikudaginn 8. apríl
eða síðasta virka dag fyrir páska var sumar í lofti og Anna Rós hringdi og vildi fá mig á skíði.  Ég er í "JÁ" stuði þessa daga þannig að ég fór uppí Bláfjöll á ný nema á skíði í þetta skipti.  Fórum klukkan 17 og náðum hálfum degi í fínu færi en smá hríð svo við tókum upp snjógleraugun í smá stund.  Ég hæstánægður með að prófa nýju "gulu" tvöföldu gleraugun mín en lenti í smá ógöngum með gamla einfalda glerið á Skessuhorni.


Kom í ljós að það hentaði Önnu illa en henni varð hálfflökurt af því enda blönduðst himinn og jörð saman með skemmtilegum hætti og léku aðeins á taugakerfið og því auðvelt að missa áttir.
Sólin lét þó aðeins sjá sig áður en yfir lauk og varð þetta hin besta ferð enda engin röð í lyftur og ekki svo margir í brekkunum.


Skírdagur 9. apríl
var nú með flottustu dögum í mannaminnum hjá mér enda við ræsingu 7 um morgunin var glampandi blíða, sólin komin upp og nokkuð hlýtt í lofti miðað við aprílmánuð.  Haldið var inn að Meðalfellsvatni í Hvalfirði og inn Flekkudal þar sem 7 göngumenn að mértöldum héldu af stað upp Sandsfjall og hækkuðu sig til að byrja með úr 60m í um 400 m uppá fjallið.

Í brakandi blíðu og byrjað að afklæðast í brekkunum þar fyrir neðan.  Útsýnið af fjallinu fínt til allra átta.  Skarðsheiðardraumurinn allur til norðurs og til austurs kom Langjökull, Eiríksjökull, Botnsúlur og fleiri kennileiti komu þar upp.  Við horfðum á mávana ofan í Stekkjargil þar sem þeir flugu og sungu í klettunum, gengum svo áfram upp eftir aflíðandi hlíðum upp Esjuhlíðar.  Þorbjörg jarðfræðingurinn okkar fræddi okkur aðeins um tígulmyndanir í steinum sem við tipluðum yfir sem orsakst víst af frosti og þýðu og þeir fara í tígulaga form......,  Jæja upp á Esjuhorn í 740 metrum tipluðum við í þægilegri snjóbrekku og þá fór að sjást norðaustur yfir Esjuna en einnig lyfti Snæfellsjökull sér uppúr skýjunum yfir Akrafjalli og áttaði maður sig þar á að þar fór kóngurinn á svæðinu enda tignarlegur með eindæmum og að því er virtist mun nær heldur en þegar hann sést frá Reykjavík við sjávarmál.

Eftir gott matarhlé með útsýni yfir Skálafell, Móskarðahnúka og Laufskörð frá nýju sjónarhorni, var haldið áfram yfir Esjuna. Auðvitað birtist Hátindur Esjunnar okkur og svo horfðum við ofan í fyrri ferðir Hjölla "fararstjóra" uppúr Elífsdal sem við gengum framhjá.  Færið þyngdist aðeins og næstu 10 km máttum við ganga í brotsnjó, þ.e. brotnaði undan okkur skelin í hverju skrefi og maður datt niður.  Skiptumst á að vera fremst til að létta gönguna og þegar nær dró fór sólin á bakvið skýjin og smá gola í bakið ýtti okkur áfram.  Einhversstaðar var ákveðið að GPS segði að við stæðum á vörðunni á Hábungu 914m og þar var smellt einni mynd af og svo gengið áfram.

Í geggjuðu útsýni af toppi Esjunnar.  7 klst og 18 km síðar komum við niður á bílastæði eftir að hafa klöngrast við sæmilegar aðstæður niður af Þverfellshorni og hefðbundna gönguleið.
Snilldargöngudagur og gaf þessu páskafríi raunverulega góðan stimpil og má sjá video og myndir af því hér einhvers staðar.  Skemmtilegar myndir og video má sjá á þeim síðum.

Föstudagurinn Langi 10. apríl
var í rólegra lagi og var gangan stutt þennan dag eða hringur útí 10 11 enda kvöldið planað fyrir að rifja upp gömul kynni bekkjarfélag á Bifröst fyrir 10-12 árum síðan.  Lítið um það að segja en hélt Bifrópartý þar sem kíkt var á gamlar video myndir af okkur á árshátíð Bifrastar þar sem lagið var tekið.  Steig ég þar upp í líki Mel B í kjól og hárkollu með öðrum Spice stúlkum og söng af mínum lífs og sálar kröftum.  Mikið hlegið yfir þessu og síðan var Singstar sett í og við sungum Abba, Queen og fleira fram eftir nóttu.  Fínasta skemmtun og nokkrar myndir hér  fyrir Facebook notendur.


11. apríl laugardagur
var tekin snemma eftir lítinn svefn og ræst kl. 07:30 af Einari vini mínum sem mættur var á 38" Mjallhvíti.  Haldið var í Landmannalaugar með "litlu deild" 4x4.  Veðrið lék við hvern sinn fingur og útsýnið draumur alla leið í Laugarnar.  Vorum 4 bílar með enn 40" Landcruser í fararbroddi.

Var furðuhress eftir lætin kvöldið áður og prógrammið síðustu daga og hituðum við puslur í Landmannalaugum og héldum til baka.  Fallegt að vanda í Laugunum en fátt um fólk en allt landið kringum laugarnar kúnstugt að sjá.  Heitur reitur sem hreinsar allar snjó í kring svo það virðist sumar á köflum.

Færið var lítil fyrirstaða, hart og sæmilegur snjór en samt minni en oft áður þarna.  Festum bílana nokkrum sinnum til að fá eitthvað út úr þessu og vorum komin í bæinn um kvöldmatarleiti og bauð Dísa hans Einars mér í súper Lagsania.  Fallegar myndir úr þessari jeppaferð má finna hér einhversstaðar.

12. apríl Páskadagur
var ég vaknaður fyrir aldir.  Lét þó páskaeggið vera þar kl. 10 þegar ég stóðst ekki mátið að lesa málsháttinn auðvitað.......   Nei, heyrði í Önnu Rós rétt fyrir hádegi sem var á leið á skíði með nöfnu sinni Önnu og slóst ég með í för.
Veðrið en alveg ljómandi en aðeins meira af fólki en síðast þegar ég fór og því bið í lyfturnar.  Elínborg mætti líka á skíði og kíktum við á nokkur stökkbretti ma. í Suðurgili en þar var minna af fólki.  Endaði nú á því að taka of stórt stökkbretti og misreiknaði hæð þess og flaug nokkra metra og skrapaði snjóinn.  Ekki stórslys en smáeymsli nokkra daga á eftir.
Rétt náði í páksakalkún hjá systur minni undir kvöldið og var svo frameftir nóttu í pictunary með önnunum, bræðrum Önnu Rós, Ömmu hennar og Ellu.  Stelpurnar tóku okkur í bakaríið.

13. apríl 2 í páskum
var tíðindalítill en tók á móti snúðunum mínum eins og ég geri annan hvern mánudag og við kíktum  í langt sund, kíktum til Heiðu systir og fórum að leiði ömmu í Grafarvogskirkjugarði.

14. apríl þriðjudagur
komin og páksafríið búið en get nú ekki sleppt að bæta því í þessa mögnuðu 8 daga törn hjá mér.  Fór á Vífilfellið í góðri rigningu með Elleni vinkonu minni sem var þar í fyrstu göngu sinni.  Ekki auðveld fyrsta ganga en við gengum upp vesturgilið norðan megin við Vífilfell og fórum upp mjög bratta snjóbrekku.  Gekk nokkuð vel og góð mæting hjá Toppförum og vorum við misblaut í galla sem ekki eru hannaðir fyrir íslenska rigningu þó að þessu sinni hafi ekki vindur fylgt með heldur milt vorveður.

Önnur rigningarferðin mín með Toppförum í rigningu og þoku og sú þriðja sem hópurinn er þar við sömu aðstæður.  Sjá myndir hér.

Held að "" vikan hjá mér verði ekki endurtekin á næstunni en það er aldrei að vita, gefur lífinu sannarlega gildi.



07.04.2009 13:53

Skessuhorn 28. mars 2009

Jæja, vildi nú segja nokkur orð um ferð okkar Toppfara á Skessuhorn síðasta laugardag marsmánaðar.  Örlagarík var ferðin en komum að því síðar.  Búið var að fresta ferðinni einu sinni vegna veðurs og gat nú brugðið til beggja vona eins og gengur með þessa ferðir.  Enda þegar keyrt var í átt að Skarðsheiðinni var frekar dimmt yfir og hvasst á láglendi.

Við vorum komin af stað um klukkan 8:30 frá Skarðheiðarvegi en vegna lítils snjós niðri þá keyrðum við 1km inn eftir honum.  Auðvitað byrjuðum við á því lækka okkur og töpuðum þessari litlu hækkun sem bílarnir fóru.  Skemmtilegt gil milli Sauðahryggs og Sauðadals varð á vegi okkar og tók smá tíma að finna steina til að tipla á yfir.
Veðrið var yndislegt og ætlaður vindur lét ekki á sér kræla og við fækkuðum fötum.  Sáum vel yfir Skessuhorn sem er sannarlega einn flottasti tindur landsins ásýndar.
Þegar ofar dró jókst snjómagnið og förin urðu dýpri en samt ósköp þægileg göngu.  Þegar við vorum gott sem undir Skessuhorni byrjaði að hvessa og voru ágætis strengir á köflum.  Þegar við bættist snjófjúk síðar voru snjógleraugun tekin upp.  Væsti nú ekki um mann þrátt fyrir mikin vind þ.e. þangað til móða byrjaði að herja á mig.  Rándýr snjógleraugu fyrir hjálma, en stóðu sig ekki sem best þar og fengu að fjúka ofan í poka aðeins ofar.
Þegar hér var komið og við vorum komin í 600m hæð og sunnan megin samsíða Kötlum var snjórinn orðin verulegur á köflum. Tók fararstjórinn okkar þá fyrsta snjóflóðaprófílinn til að tryggja að leiðin væri örugg.  Það var í lagi og við þrömmuðum áfram rúman kílómetra undir Skessuhorninu án þess að hækka okkur enda vorum við á leið að uppgönguleiðinni.
Vindin lægði þar verulega og varð mun hægara um vik enda án gleraugna.  Einhvers staðar þar var annar snjóflóðaprófíll tekinn og benti hann til þess að gæta yrði varúðar og var það gert.  Einnig var farið í mannbrodda og ísexin tekin til brúks.  Fararstjórinn rifjaði upp viðbrögð við falli og héldum við áfram.
Svo var byrjað að hækka sig og var skyggnið upp frekar lítið þó sæist í klettanippur efst undir hryggnum.  Við gengum ansi bratt hér og fórum beint upp í fínni halarófu.
Í rúmlega 800 metra hæð fórum við upp smá klettahrygg.  Þar bætti verulega í vindinn og fórum við þar aðeins varlegar en áður enda klaki undir fót þó broddanir virkuðu traustir.  Í tæpum 900m hinkruðum við aðeins á meðan fararstjórinn fór á undan og skoðaði möguleika um uppgöngu.  Var tekin ákvörðun um að fara uppá hrygginn sem liggur á Skessuhorn en ekki alla leið á hornið enda mjög hvasst á leiðinni eftir hryggnum.

Það var stutt leið og við héldum hópinn þétt uppá hrygginn þar sem hinum megin var þverhnípt og mátti sjá nokkur hundruð metra þar niður í næstum lóðréttu falli.  Einnig sáum við Skessuhornið er við horfðum eftir hryggnum í rúmlega 500m fjarlægð en það varð að bíða betri tíma.  Eftir örstutt stopp og myndatökur héldum við niður og var reynt að halda hópinn eins og hægt var.
Eins og komið hefur fram í fjölmiðlum varð óhapp á leiðinni niður og vorum við rétt búin að lækka okkur um 40-60 metra þegar vinkona okkar missir fótana og rennur fram fyrir sig á klettaskör nokkrum metrum neðar.  Þar sem við vorum í næstum 45°halla var hraðinn mikill og hafði hún engin tök að setja öxina fyrir sig og rak höfuð í klettana og rúllaði svo niður brekkuna fyrir neðan.  Ekki fá nokkur orð því lýst hvað fór fram í huga mínum á meðan þessu stóð og næstu mínútur á eftir en ljóst er að tímin stóð kyrr og svo leið hann afskaplega hægt.......
Held að ég sjálfur þrátt fyrir töluverða reynslu af notkun ísaxar og brodda í fjölda ferða hefði ekki náð að stoppa mig áður en að klettunum kom.  Það varð því mikið slys að höfuðið skyldi fara þar á undan því ég er nokkuð viss um að hefði hún skoppað yfir og niður þessa 2 metra sem voru þar fyrir neðan í mjúkan snjó hefði hún náð að stöðva sig.  En þarna rúllaði hún niður án þess að geta nokkuð að gert enda í roti um 150 metra áfram í miklum bratta eða rúmlega 80 metra lækkun.
Það var mikið lán að við höfum frábæran og reyndan fararstjóra sem tók fór í loftköstum á eftir henni niður og náði fram fyrir hana og stöðvaði.  Lán var líka að fyrir neðan klettana var snjóbrekka en ekki ís eða harðfenni og hægði það á henni því annars hefði getað farið ver en ekki var langt í mun hærri kletta fyrir neðan.
Það sem á eftir kom endaði í 8 tíma björgunaraðgerð þar sem að komu fjöldi björgunarsveita með allan tiltækan útbúnað og mannskap.  Við lítill gönguhópur 800 metra hæð gátum lítið annað gert en að halda hita á vinkonu okkar og tryggja skjól fyrir hana.  Ekki var hægt að færa hana niður því við vissum ekki um hvaða áverka hún hafði og var því allt kapp lagt á að byggja skjól fyrir hana og klæða hana í öll þau aukaföt sem við höfðum og meira að segja bakpoka o.fl.   Mikil lukka var að 4 snjóskóflur voru með í ferðinni.
Fararstjórinn okkar stjórnaði sem herforingi og hélt okkur öllum að verki en við skiptumst á að moka snjó, halda hita á henni með líkömum okkar og svo sinna öðru eins og að næra okkur. 
Það var ekkert fát á fólki og var unnið skipulega og lítill skjólveggur varð á nokkrum tímum að ágætis snjóskýli en þess var þörf enda byrjað að hvessa og snjókoma jókst þegar leið á daginn.  Til merkis um það þá fennti bakpoka, stafi og annað fljótt í kaf og ljóst að aðstæður breyttust fljótt í brekkunum og juku á ýmsa hættu s.s. snjóflóð.  Það var mikið lán að allir voru mjög vel búnir og gátu því haldið út þann tíma sem við biðum eftir hjálp í 800metra hæð og vorum við öll með hitabrúsa og næringu.  Auðvitað skalf maður aðeins eftir að liggja í snjónum að hita vinkonu okkar en því var kippt í liðin með smá mokstri eða flutningi snjóköggla.  Það hjálpaði líka að með tímanum þá virtist hún koma betur til rænu þó hún væri í "móki" á köflum.
Það leið langur tími þar til fyrstu björgunarmenn komu að eða 5 klukkustundir og þó að í upphafi hafi tíminn liðið hægt þá var það allt í einu staðreynd að klukkan var orðið sjö þegar björgunarmenn með börur komu á staðinn.  Við vorum auðvitað hæstánægð að nokkra "T"rausta kappa úr HSSR fyrsta á staðinn enda þekkti ég til þeirra og svo komu þeir hverjir á fætum öðrum og beittu ýmsum brögðum til að koma útbúnaði upp.


Þrusuðu vélsleðum hátt upp eftir hlíðunum og þegar þeir stoppuðu á hvolfi eða ekki var haldið áfram með sjúkrabúnað til okkar, m.a. félagi minn úr HSG.  Þökk sé þeim öllum og öllum sem að björguninni komu sem og starfsfólki Landspítalans Fossvogi.
Þegar við vorum búin að flækjast fyrir björgunarmönnum í um klukkustund héldum við niður en aðra leið heldur en við komum upp.  Haldið var beint niður hlíðina í átt að vélseðamönnum björgunarsveitanna sem fluttu okkur að snjóbíl Björgunarsveitinnar Ok.  Þar biðum við í rúman hálftíma, fengum samlokur, gúmmísnuð, sviðasultu og fleiru frá rausnarlegu björgunarfólki.  Síðan flutti snjóbíllinn okkur inná Skarðsheiðarveg þar sem björgunarsveitarbílar fluttu okkur að okkar bílum.

Þar mættu okkur fulltrúar Íslenskra fjallaleiðsögumanna sem færðu okkur kakó og með því, meira að segja smá koníaki út í fyrir þá sem ekki keyrðu.  Kakóið kom frá sveitabæ í nágrenninu og þökkum við það enda um ekta súkkulaði að ræða.  Það var mikill léttir að sjá stuttu síðar þyrlu Landhelgisgæslunar fljúga yfir en þá vissum við að vinkona okkar fengi flugferð í bæinn en þyrfti ekki að skrölta með öðrum farartækjum niður ójöfnur og hóla Skarðsheiðarinnar.
Auðvitað gæti ég farið mun nánar ofan í öll mál hérna en læt þessa stuttu frásögn duga sem mína upplifuna af ferðinni sem getur nú farið í reynslubanka okkar og farsæl á þann veg að vinkona okkar er á góðum batavegi og mun fyrr en síðar snúa til fjalla á ný.

Bæði eru síðunni minni myndir hér af ferðinni og 10 mínútna langt video en þar sjást að vísu ekki myndir af slysstað en það bíður betri tíma.


01.04.2009 16:18

Samstöðuganga Esjunni

Hittumst í gær um 27 Toppfarar á bílastæðinu við Esjuna. Fórum aðeins yfir atburði helgarinnar og stöðu sjúklingsins okkar.  Gengum svo um 20 uppað skilti 4 við ána.  Það var farið rólega yfir og að auki var verulega hvasst og gekk á með hríðum.  Smá skyggni á milli og glytti í Þverfellshornið þegar við nálgumst.
Að lokinni fínni göngu var farið í Lágafellslaug í heita pottinn, málin rædd og skrafað um framtíðinna.  Enginn bilbugur á fólki um framtíðina og mikið rætt um væntanlega ferð á Hvannadalshnúk í maí enda í næsta mánuði og seinna vænna að setja sig í gírinn.


sjá lítið bjána video sem ég tók líka en það var nú á símann þannig að gæðin eru eftir því.

Smella hér
  • 1
Flettingar í dag: 77
Gestir í dag: 6
Flettingar í gær: 50
Gestir í gær: 24
Samtals flettingar: 336786
Samtals gestir: 65302
Tölur uppfærðar: 11.12.2018 02:32:16

Tenglar

Um mig

Nafn:

Gylfi Þór Gylfason

MSN netfang:

gylfiis@hotmail.com

Afmælisdagur:

21 nóvember 1972

Heimilisfang:

Grafarvogurinn

Staðsetning:

Reykjavik

Um:

Uppalin í Mosó, Grafarvogi síðan 1985, með Bs. í Rekstrarfræðum og rek mitt eigið fyrirtæki og á tvo yndislega drengi.

Uppáhalds bíómynd(ir):

Dances with wolfes

Uppáhalds tónlist:

Queen

Uppáhalds manneskjur:

Strákarnir mínir

Uppáhalds matur:

Samloka með skinku osti og tómatssósu